Genadeloze weergaven van typische trekjes van celebrities. Karikaturen met het échte potlood-gevoel, rake tekeningen in een magazine of krant. Het is fijn om dan vanzelf een grijns op je smoel te krijgen. Ook met vector-programma’s worden treffende gelijkenissen gemaakt. Bijvoorbeeld door Kirsten Ulve uit New York. Gelukkig zie ik toch een lichtbakje op haar werktafel, voor dat ouderwetse potlood-gevoel.
Decoratieve illustraties zijn vaak een lust voor het oog. De Engelse Angie Lewin is een ‘Queen of botanical prints’. Haar druksels gaan als warme broodjes, op haar website staat een hele reeks ‘sold out editions’. Ze combineert hout- en lino-snedes, én ontwerpt prints voor St. Jude’s, haar eigen stoffenfabriek. ‘Plants & Places’ een boek over haar werk is vers van de pers. Hier een inspirerend filmpje waarin je haar van dichtbij geconcentreerd ziet houtsnijden, inkten en drukken. Je ruikt de inkt bijna!
In elf landen ligt een kersvers prentenboek in de schappen. In Nederland heet het ‘Mama Kwijt’ vertaling van ‘A Bit Lost’. Ogenschijnlijk met het grootste gemak gemaakt. Maar schijn bedriegt… Op z’n blog geeft de Ierse illustrator/ontwerper Chris Haughton een kijkje in het maak- proces. Voordat het uiltje op de juiste manier van z’n nest valt, zijn er veel prenten gesneuveld. Het is een cruciaal moment aan het begin van het boek. Chris ontwierp ook het lettertype bij dit boek. En er kwam een fair-trade productielijn op gang voor tapijten en knuffels… We want more!
Voordat ik naar de kunstacademie ging, wilde ik mode-illustrator worden. Mijn grote voorbeeld was Tony Viramontes. Zijn expressieve illustraties zag ik in modebladen en ik deed zijn stijl een beetje na. Mijn illustratie docenten waren daar niet blij mee en vonden mode-illustratie een ‘truukje’. Maar ik vind z’n werk nog steeds geweldig!
Hij maakte ook platenhoezen voor Janet Jackson en Arcadia. Ondanks zijn korte leven (1960-1988) wordt hij nog steeds genoemd in boeken zoals ‘Masters of Fashion Illustration’. Z’n werk overleeft hem al 22 jaar, dat kan geen truukje zijn.
Hoe goed moet je kunnen tekenen om je boodschap over te brengen? Edward Monkton (een fictief personage van Engelse schrijver Giles Andreae) heeft een doeltreffende basic-tekenstijl om z’n overpeinzingen de wereld in te sturen. Deze speelse filosoof laat je glimlachen. Over z’n personage zegt de schrijver/tekenaar: ‘Sometimes people get upset when they discover Edward Monkton isn’t real, but he is real. I have spectacles and a suit I wear for interviews as him.’ Z’n werk wordt onwijs gemerchandised in Engeland. T-shirts, mokken, schorten, tasjes. Een boek is genoeg!
In Barcelona durven ze schaamteloos illustratie met design te combineren. En hoe! Estudio Mariscal ontwierp ooit Cobi, de mascotte (en pictogrammen) voor de Olympische Spelen van 1992. De Paralympics-variant Petra is mijn favoriet. Maar ook het Bancaja-logo, verpakkingen voor Camper, animaties, meubels… noem maar op. Er werken meer dan 40 mensen aan informatie design, redactioneel ontwerp, animatie, interieur, architectuur en identiteit. Een waanzinnig creatieve club. Alles met de illustratieve signatuur en Catalaanse ‘schwung’ van de meester, Javier Mariscal.
Marc Boutavant, een Franse illustrator, heeft zo’n fijne tekenstijl dat het mij verbaast dat z’n (kinder)boeken niet door Nederlandse uitgevers op de markt worden gebracht. In Frankrijk en Engeland publiceren ze al jaren boeken met illustraties van hem. In een Schots boekhandeltje kocht ik ‘Another Night Before Christmas’. Een sfeervol kerstkado voor kleine en grote meiden én mensen die van pluizige beestjes houden.
Gevonden op een rommelmarkt; dit bijzondere kookboek: ‘Yemenite & Sabra Cookery’. Cullinaire folklore uit 1963. Fijn getypografeerd en gelardeerd met grafische plaatjes. Een écht hebbedingetje met goeie recepten! Uiteraard zonder varkensvlees.
Ooit gekocht voor 8 gulden bij de Slegte: De W van Wraak, een beeldroman van Tito Topin met wonderschone platen van Loustal. Uit 1988 en nog steeds heel mooi. Sfeer-impressies van zeegezichten met Marokkaanse huisjes, trap-straatjes, leeggelopen zwembaden, een scheepswrak, hotelkamers, close-ups van personen en voorwerpen. Getekend in een stoere heldere stijl, met trefzekere zwarte lijn. De reis door Marokko die door de hoofdpersonen wordt gemaakt is broeierig en thrillerachtig. Er zijn ook stripboeken van Loustal in het nederlands verschenen, maar in dit boek vertellen de illustraties van omgeving en architectuur een eigen verhaal naast de tekst. Om in te verdrinken als in een film…
De Belgische illustrator Kitty Crowther heeft in juni -terecht- een mooie prijs mogen ophalen in Zweden: de Astrid Lindgren Memorial Award. Eén van de meest presti-gieuze prijzen voor kinder- en jeugdliteratuur. Haar kinderboek illustraties zijn nooit zoetgepolijst, maar heerlijk weerbarstig. Het tekenplezier spat er van af. Ze tekent óók voor volwassenen, bijvoorbeeld het sarcastische boek: ‘Petits Meurtres et autres tendresses’. Daarin vermoorden echtgenoten elkaar op ludieke manier. Haar boeken verschijnen meestal in het Frans, en geregeld ook in het Nederlands bij Querido.
